تئوتیهواكان (Teotihuacan) مكانی باستانی در مكزیك است كه حدود 40 كیلومتر با میكزیكوسیتی فاصله دارد و شامل بزرگترین سازه های هرمی شكلی است كه در محدوده ی آمریكای كلمبیائی ساخته شده است. به غیر از این سازه های هرمی شكل، این مكان بدلیل اقامتگاه های عظیم واقع در "خیابان مردگان" و نیز نقاشی های دیواری بسیار زیبا و رنگارنگش شهرت خاصی دارد. به علاوه سفال های ظریف و نارنجی رنگی نیز در این مكان ساخته می شود.
به نظر می رسد كه این شهر حدود صد سال قبل از میلاد مسیح تاسیس شده و ساخت آن تا سال 250 بعد از میلاد مسیح هم ادامه داشته و تا قرن هفتم یا هشتم مورد استفاده بوده است. همچنین تا هزاره ی اول بعد از میلاد مسیح بزرگترین شهر در آمریكای قبل از آمدن كلمبیائی ها بوده است. در این زمان حدود 200 هزار سكنه داشته كه در آن زمان جزو بزرگترین شهرهای جهان محسوب می شده است و برای اسكان دادن به این جمعیت عظیم، مجبور بودند آپارتمان های چند طبقه بسازند.


هرچند هنوز مطمئن نیستیم كه این شهر مركز یك امپراطوری بوده یا نه ولی تاثیرات این شهر بر روی سایر مناطق مجاور به خوبی مشاهده می شود بخصوص در مناطقی همچون Veracruz و منطقه ی مایا ها. شهر آزتك ها نیز ممكن است از این شهر تاثیر پذیرفته باشد. اصالت مردم این ناحیه هنوز مشخص نیست اما به نظر می رسد اقوامی مانند Nahua،Otomi و Totonac در اینجا ساكن بوده اند و دانشمندان نیز چندفرهنگ بودن مردم این شهر را تایید كرده اند.
امروزه این شهر به همراه اماكن باستانی اش جزو شهرستان سان ژوآن تئوتیئوآكان در ایالت مكزیك می باشد كه در 40 كیلومتری شمال میكزیكوسیتی واقع شده است. مساحت این منطقه حدود 83 كیلومتر مربع است و در سال 1987 در لیست میراث جهانی یونسكو جای گرفت. این شهر جزو پربازدیدترین مناطق مكزیك می باشد.
هرم خورشید بزرگترین ساختمان در شهر تئوتیئوآكان می باشد. این هرم در حاشیه ی خیابان مردگان و در بین هرم ماه و نیایشگاه و نیز در زیر سایه ی كوهستان عظیم Cerro Gordo واقع شده است. در حقیقت این هرم عظیم، به عنوان قلب شهر است.



قوم آزتك قرن ها پس از متروك شدن این شهر، به اینجا آمدند و نام "هرم خورشید" را آنها به این هرم دادند برای همین نمی دانیم مردم اصلی اینجا این هرم را به چه نامی می خواندند. این هرم در طول 2 مرحله ساخته شد. در مرحله ی اول در 100 سال بعد از میلاد، ساختمان این هرم تا جایی كه امروزه قابل مشاهده است ساخته شد، و در مرحله ی بعدی عرض ساختمان به 225 متر و ارتفاع آن به 75 متر رسید كه آنرا در رده ی سومین هرم بزرگ دنیا قرار می داد. (هرم گیزا با 230 متر عرض و هرم عظیم چولولا با 450 متر عرض، به ترتیب مقام دوم و اول را دارند.) در مرحله ی دوم همچنین یك قربانگاه بر بالای این هرم ساخته شد كه تا به امروز برجای مانده است. سكوی Adosada در اوایل قرن سوم به این سازه اضافه شد و همزمان ساخت نیایشگاه و معبد ابلیس بالدار به اتمام رسید.
در آخر مردم این شهر روی این اهرام را با سنگ آهك گج اندود نمودند و نقاشی های زیبایی بر روی آنها ترسیم كردند. اگرچه اهرام در طول قرن ها هنوز پابرجا مانده اند، ولی گچ و نقاشی های روی آنها از بین رفته و بسیار كمرنگ شده اند. برخی از نقاشی هایی كه دیده می شود شامل نیمرخ های پلنگ، ستاره گان و مارها می باشد. همچنین اعتقاد بر این است كه هرم خورشید به یك خدا تقدیم شده بود ولی بدلیل ویران شدن آن توسط دشمنان و نیز توسط شرایط آب و هوایی، دانشمندان تا به امروز هنوز نتوانسته اند مشخص كنند خدای این معبد كه بوده است.

